Natafelen met Sterk Huis: Tygo in de jeugdcriminaliteit

tygo met jongere

Criminele jongeren: slachtoffers of daders?

Natafelen met Sterk Huis. Wat is ons de afgelopen tijd opgevallen? Collega’s van Sterk Huis blikken terug op een serie, een podcast of opvallend nieuws in de media. Aan Miranda de eer om af te trappen en na te tafelen over Tygo in de jeugdcriminaliteit.

‘Tygo Gernandt duikt in het vierdelige EO-programma Tygo in de jeugdcriminaliteit in de wereld van drugs, geweld, jeugdinrichtingen en gevangenissen. Hij spreekt jonge criminelen en gaat in gesprek met naasten van deze jongeren en de hulpverleners. Door eerst de problematiek waarmee deze jongeren kampen uit te lichten en vervolgens op zoek te gaan naar de achtergrond en kwetsbaarheid van deze jongeren brengt Tygo in dit programma de complexe situatie van deze jongeren sterk in beeld.

Wat Tygo ook goed laat zien is dat hulpverlening staat of valt met de bereidheid van een jongere om geholpen te willen worden. Maar dat deze bereidheid niet komt aanwaaien. Een jongere heeft het nodig gezien en gehoord te worden, dat er echt wordt geluisterd, dat er aandacht is voor problemen van vroeger zonder teveel de nadruk erop te leggen en dat nabijheid nog altijd beter werkt dan hulp verlenen op afstand.’

Uitzichtloosheid
‘Tygo gaat op pad met verschillende jongeren die in het criminele circuit zijn beland. Snel wordt duidelijk dat de problematiek waarmee zij kampen ernstig en verontrustend is. Rondlopen met een pistool is voor hen vaak de normaalste zaak van de wereld. Maar hoe zijn ze in deze positie beland? Daarvoor hebben ze allemaal hun redenen, eigen problematiek en risicofactoren.

 Zo spreekt Tygo ook met de 18-jarige Nick, die door zijn ADHD en PDD-NOS erg impulsief is en vaak in de problemen komt. De hoop op een beter leven ontbreekt dan ook bij veel van deze jongeren. Ze zien zichzelf als crimineel en zien geen weg terug. Ze hechten daarnaast veel waarde aan externe en directe beloning zoals geld, mooie kleding en aanzien. Dit is inmiddels ook de maatstaaf voor ze. Hoe gaan ze hiermee om als ze dat kwijtraken?’

Slachtoffers of daders?
‘De vraag die vaak voorbij komt is of we hier spreken over slachtoffers of daders. Toch is het vaak minder zwart-wit. Natuurlijk zijn er extreme gevallen. Maar veel vaker zijn deze jongeren de dupe van wat er in hun eigen jeugd is gebeurd. Door omstandigheden hebben zij de bepaalde keuzes gemaakt, vanuit de behoefte om te overleven. Wanneer deze jongeren vervolgens de keuze maken om hier geen verandering in aan te willen brengen is ze dat wel aan te rekenen. Maar wat zij bovenal nodig hebben is toekomstperspectief en iemand waarmee ze elke dag op een laagdrempelige manier in gesprek mee kunnen gaan. Uiteindelijk ligt de doorslaggevende keuze bij de jongeren zelf, goede begeleiding is daarbij cruciaal.’