Jongeren Lori (18) en Aaron (20) over de lockdown: Het duurt te lang …

afbeelding bij artikel jongeren

Er wordt veel over jongeren gepraat en geschreven in de coronatijd. Hoe gaat het met hen, hoe beleven ze de lockdown, wat vinden ze van alle maatregelen en wat hebben ze nodig? We vragen het de jongeren zelf. Een gesprek met Lori (18) en Aaron (20), beiden woonachtig op het Kamertrainingscentrum (KTC) van Sterk Huis.  

Hoe gaat het met je?
Lori: “Het gaat nu wel oké, maar ik heb lastige maanden achter de rug. Ik had een flinke dip door een aantal andere dingen, los van corona. Maar het feit dat je bijna niemand mag zien en geen afleiding kan zoeken, maakte het er niet makkelijker op. Door alle regels kom je toch vooral binnen te zitten, wat mijn situatie wel verergerde. Gelukkig ben ik nu weer aan het werk, eindelijk. Dat heeft ook lang geduurd door corona, omdat er niks was. Ik werk nu in de schoonmaak, vooral bij oudere mensen.”

Aaron: “Het gaat niet zo goed met mij. Ik zit er behoorlijk doorheen. Toen een jaar geleden de eerste coronamaatregelen ingingen, verhuisde ik net naar het KTC. De strenge regels zijn geen pretje. Ik kan helemaal niks en zit alleen maar op mijn kamer. Dat is op een gegeven moment heel verstikkend. Ik mag gelukkig wel weer naar school, om daar mijn online lessen te volgen. Dat is fijn, anders kom ik helemaal de deur niet meer uit.”

Welke sociale contacten heb je nog?
Lori: “Op het KTC mogen we één vaste bezoeker ontvangen.Dat is mijn vriend. Ooit willen we samenwonen. Een mooi perspectief, maar eerst wil ik ervaren hoe het is om helemaal alleen te zijn. Na het KTC verhuis is naar het Clarissenklooster, waar ik mijn eigen studiootje krijg.”

Aaron: “Ik zie bijna geen vrienden meer, behalve mijn beste vriend. Het is fijn dat hij nog mag langskomen op het KTC. Ook ga ik vaak langs bij mijn bonusfamilie. Ze wonen dichtbij, op een kwartiertje fietsen. Sociaal contact is belangrijk voor mij. Mijn soul-animal,het dier waarmee ik mezelf vergelijk, is de wolf. Wolven zijn niet graag alleen. Zonder roedel kunnen ze niet overleven.”

“Mijn soul-animal is de wolf. Wolven zijn niet graag alleen. Zonder roedel kunnen ze niet overleven.” – Aaron     

Lori: “Mijn moeder behoort tot de risicogroep, dus ik ben extra voorzichtig in het contact met haar. Maar om te zeggen, mam ik kom niet meer, nee dat doe ik niet. Mijn vriend en ik hebben allebei corona gehad. We zijn gelukkig niet heel ziek geworden, maar het was pittig om drie weken in quarantaine te zitten. We verbleven in de flat van mijn moeder (zij ging naar haar vriend), zodat we niemand konden besmetten op het KTC. Na een paar dagen ben je echt uitgepraat samen, want je maakt niks mee. Het werd heel stil, met veel schermpjes.”

Hoe ervaar je de lockdown?
Aaron: “Het is moeilijk, vooral op deze leeftijd. Je wil gewoon uitgaan, plezier maken, jong zijn. Ik zit nu alleen nog maar achter de laptop. Ik probeer mezelf overeind te houden, maar dat wordt steeds lastiger. Het duurt te lang. Dat uitzichtloze maakt het zwaar. Ik heb mezelf een jaar lang heel netjes aan alle regels gehouden, maar soms denk ik: is dit het allemaal nog wel waard? Ik krijg steeds meer problemen met mezelf. Aanstaande vrijdag willen mijn vrienden afspreken, maar ik twijfel. Meer dan één bezoeker is niet toegestaan.”

Lori: “Ik vind het irritant dat je niet weet waar je aan toe bent. Ik mag het misschien niet zeggen, maar alles verloopt zo rommelig. Alsof niemand echt weet hoe we dit moeten aanpakken. Vorig jaar zei de regering dat we het onder controle zouden krijgen. Nou, dat is mislukt.”

Aaron: “Mijn beste vriend en ik proberen ons zo goed mogelijk aan de regels te houden. Als je dat niet doet, zien mensen je meteen als die ene jongere die zich nergens aan houdt, rotzooi trapt en alleen maar lol wil beleven. Zo iemand wil ik niet zijn. Mijn vrienden vinden het soms flauw dat ik niet kom opdagen met afspreken, maar ze respecteren het wel. Ik kom alleen als ik echt op afstand kan blijven, bijvoorbeeld ergens buiten.”

Zie je veel verzet bij leeftijdsgenoten?
Lori: “Nee, helemaal niet! De mensen met wie ik omga, vinden het niet tof, maar we zijn flexibel en vinden wel manieren om erdoorheen te komen. Het mondkapje boeit ons ook niks, we zetten het gewoon op. Het is niet leuk, maar dat is dan maar even zo. Jezelf ergeren en verzetten heeft geen zin. Ik merk meer verzet bij oudere mensen. Sommigen hebben zoiets van: ach we hebben al meer pandemieën meegemaakt, laat maar komen, we zien wel. Vervolgens krijgt iemand corona in hun omgeving en is het alsnog de schuld van de jongeren. Dat stoort me.”

“Jezelf ergeren en verzetten heeft geen zin” – Lori

Hoe keek je naar de rellen in januari?
Aaron: “Er is een groot verschil tussen demonstreren en rellen. Het is goed als je je stem laat horen, maar als je dingen gaat slopen om de aandacht te trekken, ben je een klein kind. Helemaal als je, zoals in Enschede, een ziekenhuis bekogelt. De belangrijkste plek die nu bestaat.”

Lori: “Jongeren worden allemaal op één hoop gegooid. Alsof alle jongeren aan het rellen waren. Echt niet! Ik vond het behoorlijk zielig. Als je niks beters te doen hebt dan auto’s omverduwen, moet je hulp zoeken. Die echte zware relschoppers zijn er alleen maar op uit om dingen kapot te maken. Waar haal je de energie vandaan? Ik heb die energie niet. Fijn dat jij die wel hebt, maar stop die in nuttige dingen.”

Wat vind je van de avondklok?
Aaron: “De avondklok is verschrikkelijk. Niet dat ik nu veel buiten kom, maar het is vervelend als je echt niet naar buiten mag. Het is toch een belangrijk stukje vrijheid dat je wordt afgenomen.”

Lori: “Die avondklok heeft sowieso weinig zin. Het stopt mensen niet om elkaar te zien. Mensen gaan gewoon om 20:55 uur weg óf ze blijven bij elkaar slapen.”

Heb je een tip voor andere jongeren om de lockdown door te komen?
Aaron: “Zoek afleiding, een nieuwe hobby. Ik heb mezelf bijvoorbeeld aangemeld voor het televisieprogramma ‘De Alleskunner’. Dat geeft nieuwe energie. Ze gaan achter de schermen heel veilig om met alle coronaregels. Zoek iets wat je leuk vindt, een uitlaatklep.”

Lori: “Je moet bezig blijven, op een manier die je gelukkig maakt. De hele dag Netflixen is een paar dagen leuk, maar daarna gaat het je alleen maar tegenwerken. Als je vastzit, ga dan lekker naar buiten of doe iets leuks met een vriend die je toch al regelmatig ziet.”