“Bij mij zal het anders gaan”

Nour Nasser (23) over zijn toekomst als kunstenaar

Nour Nasser (23) tekent al zo lang als hij zich kan herinneren. In Syrië had hij alleen een potlood en een blauwe pen, maar dat weerhield hem er niet van de meest spectaculaire tekeningen op papier te zetten. Dragons met leeuwenkoppen of andere fantasiewezens uit Japanse tekenfilms. Nour denkt het talent van zijn vader te hebben, maar hij stippelt zijn eigen weg uit.

Nour – geboren in Syrië – vluchtte op zeventienjarige leeftijd naar Nederland. Hij verbleef in het asielzoekerscentrum in Oisterwijk en daarna een aantal maanden bij Sterk Huis. Inmiddels woont Nour op zichzelf, in een eigen kamer in Tilburg. Zijn moeder en broertje wonen in de buurt. Na een moeilijke periode voelt Nour zich weer gelukkig. Vooral als hij tekent.

Wow, vet!
“Toen ik net in Nederland was, wandelde ik langs een winkel”, vertelt Nour. “Ik keek naar binnen en wist niet wat ik zag: alleen maar tekenspullen. Wow, vet! Ik ging naar binnen en kocht zoveel als ik kon. Potloden, acrylverf, houtskool, epoxy. Het liefst had ik de hele winkel in één keer meegenomen. Dit was een compleet nieuwe wereld voor mij. In Syrië verkochten ze alleen potloden, pennen en linialen.”

Pokémon
Als Nour terugdenkt aan Syrië, denkt hij ook aan zijn vader. “Mijn ouders waren gescheiden. Ik had daardoor weinig contact met hem, maar ik herinner me zijn tekeningen nog goed: Pokémon-figuren op A3. Dat vond ik echt mooi, want Pokémon was toen heel populair bij ons. Mijn vader werkte als bouwvakker, waarin hij ook zijn creativiteit kwijt kon. Zo maakte hij een waterval in de vorm van een octopus. Uit alle tentakels stroomde water. Ook kraste hij vaak met een lepel tekeningen in muren, waarover hij een coating smeerde. Zodra het hard en uitgedroogd was, kreeg je de tekening nooit meer weg. Pech als je het niet mooi vond, haha.”

“Mijn vader kraste met een lepel tekeningen in muren.”

De wereld laten zien wat ik kan
Nour volgt een grafische opleiding en heeft grootse plannen. “Ze zeggen dat kunstenaars pas beroemd worden als ze dood zijn. Bij mij zal het anders gaan. Ik wil de wereld laten zien wat ik kan. Tekenen maakt me blij. Ik vind het niet erg om ’s nachts wakker te worden, want dan kan ik weer verder werken. Een extra streepje hier, een extra puntje daar. Ik heb zoveel ideeën in mijn hoofd voor schilderijen, kleding, sieraden en meubels. Een echte kunstenaar kan alles maken. Ik heb net mijn eerste tafeltje gemaakt, met acrylverf en een laag epoxy. Supervet!”

Verhalen vertellen
Nour: “Je kan mensen vertellen over je werk óf het laten zien. Dat is een groot verschil. Als ik vertel dat ik een clown heb getekend, zegt jou dat niet zoveel. Maar als je de clown ziet, is het interessant. Dan zie je een verhaal. Een verdrietige clown, zonder ziel. Het lijkt me heel tof om met exposities en workshops verhalen te vertellen aan mensen.”

“Je ziet een verhaal: een verdrietige clown, zonder ziel.”

Pen en papier waren mijn beste vriend
Nour kan niet zonder tekenen. “Nou ja, ik kan wel zonder, maar dat zou heel fucked up zijn. Als ik teken, voel ik me beter. Ik heb veel meegemaakt. Toen ik klein was, waren pen en papier mijn beste vriend. Je kan alle fantasie kwijt op papier. In tekeningen schuilt een andere taal: een taal die iedereen spreekt.”

“In tekeningen schuilt een andere taal: een taal die iedereen spreekt.”

Gebruik je talent
“Als je talent hebt, moet je dat gebruiken”, vindt Nour. “Iedereen heeft talent. Sommigen hebben dat talent gevonden, anderen zijn nog op zoek. Doe geen dingen die je niet blij maken. Ik heb de koksopleiding afgerond. Dat is fijn, want nu kan ik lekkere maaltijden koken. Eerst at ik alleen boterhammen met kaas en vlees óf pasta met ei. Maar ik wil geen kok worden, dat past niet bij mij. Ik ken een kok die altijd stress had. Ik zag zijn tanden nooit, want hij lachte nooit. Doe iets wat je blij maakt, waar je passie voor voelt, waar je talent ligt. En geef nooit op. Probeer dingen uit, oefen en experimenteer. Dan leer je steeds weer iets nieuws en wordt het steeds vetter.”