Ik wil jullie graag meenemen in een aantal ervaringen die ik heb gehad als vrijwillig chauffeur. Natuurlijk zijn er leuke, minder leuke en slechte ervaringen. De minder goede ervaringen hebben vaak te maken met het (niet) krijgen van contact met ouders tijdens het ophalen en wegbrengen van een kind.
Veranderingen
In november 2024 is er veel veranderd voor mij als vrijwillig chauffeur voor Sterk Huis. We rijden nauwelijks nog kinderen van of naar huis. Het schoolvervoer is overgenomen door taxibedrijven en wordt voortaan geregeld door de gemeenten. Dat heeft het, in ieder geval voor mij, leuker gemaakt. Wat veranderde er voor mij? Ik reed een manneke (in verband met privacy noem ik hem maar zo) van acht jaar al bijna twee jaar, iedere vrijdag, van Rotterdam naar Breda. Dan bouw je wel een band op! Van de ene op de andere dag mocht ik dit niet meer. Ook voor hem werd het vervoer via de gemeente geregeld. Ons manneke was het daar helemaal niet mee eens; dit werd hem ook weer opgelegd. “Net zoals ik mijn vader niet meer mag zien, mag ik jou nu ook niet meer zien.” Wat een eer om met zijn vader vergeleken te worden, maar het was echt gemeend.
Ik heb hierover contact gehad met de hulpverlener van ons manneke, die heel goed en positief meedacht. Ik mocht hem nog één keer ophalen om het fatsoenlijk af te sluiten. Echter, toen ik bij zijn moeder binnenstapte, overviel ze me met de vraag of Karin (mijn vrouw) en ik netwerkouder wilden worden. Wat een eer dat ons dat gevraagd werd, maar ook wat een verantwoordelijkheid! Na een kort overleg met mijn vrouw (ze was net zo enthousiast als ik) vertelden we dat we dit graag wilden doen. De hulpverlener (ik noem haar maar even Jetje) was erg blij verrast dat wij dit wilden. Zij heeft zich vervolgens uit de naad gewerkt om het zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.
Kerstman
Intussen had ik op social media een bericht geplaatst dat er bij ons iemand kwam logeren die ontzettend fan is van Feyenoord. Ik had niet verwacht dat dit zoveel teweeg zou brengen: dekbedden, sjaals, shirts, foto’s. Zelfs Feyenoord en ook Willem II werden aangeschreven. Bij Feyenoord mag hij naar een meet-and-greet met de spelers, samen met zijn gezin (en ikke). Willem II was aangeschreven door de kerstman (echt waar) en speelde mooi mee. Daar mocht hij een bal, beker en etui ophalen. Geweldig om te ervaren hoeveel lieve en betrokken mensen ik ken!
Intussen is ons manneke al drie keer komen logeren. Hij heeft het prima naar zijn zin en voelt zich gelukkig ook erg veilig. Met ons vijven: mama, manneke, Jet, Karin en ik, kunnen we zeggen dat dit een geslaagd experiment is. Naast een stabiele omgeving voor het manneke is het ook voor ons een leerzame en heel mooie ervaring. Tot zover het serieuze, maar heel mooie verhaal over Jet en ons manneke.
Mooie ervaringen
Ik maak natuurlijk ook andere leuke dingen mee. In het verleden reed ik regelmatig naar Cadier en Keer om een meisje op te halen. Tijdens een van de laatste keren bleek dat ze zwanger was geraakt en in december zou bevallen van een jongen. Ik hou natuurlijk van verrassingen: het meisje was fan van Barcelona en hield van drop. Voor de volgende keer had ik een rompertje van Barcelona en een zak drop meegebracht voor haar. Zo’n klein gebaar, maar zo’n groot geluk in de auto! Nu mag ik haar kindje elke week ophalen bij het pleeggezin en naar mama brengen. Ook met haar heb ik een speciale band opgebouwd.
En dan een menneke uit Boxtel, dat ik iedere woensdag van Boxtel naar de AMO in Loon op Zand breng. Iedere week komt hij met een big smile bij mij in de auto zitten. Hele verhalen worden uitgewisseld, vaak over fantasierijke onderwerpen zoals dino’s en vissen die bijten. Hij is ook fan van Kinderen voor Kinderen, dus iedere woensdag staat die playlist op. Ik ken inmiddels alle liedjes uit mijn hoofd, dus zingen we samen keihard mee in de auto, tot grote hilariteit van hem. De laatste weken krijg ik elke keer een cadeautje van hem in de vorm van een tekening of knutselwerkje. De tekening van afgelopen woensdag wil ik jullie niet onthouden, dat is de tekening die bij dit artikel staat.
Zo maar een paar voorbeelden van de mooie ervaringen van een vrijwillig chauffeur die ontzettend blij is dat hij mag rijden voor ‘zijn’ kinderen. Het verrijkt mijn leven en ik hoop dat ik door mijn gedrag een steentje bijdraag aan de stabiliteit in het leven van de kinderen. De minder leuke ervaringen houd ik lekker voor mezelf, daar hebben jullie toch niets aan.
Ik wil als laatste nog zeggen dat vrijwillig in ons geval zeker niet betekent dat het vrijblijvend is. Soms wringen we ons in allerlei bochten om toch maar aan de vraag te kunnen voldoen. Ook dat doen we met veel plezier!
