“Al begrijp ik er niks van, ik zal blijven lachen tot het einde”

diggy dex foto voor interview

“Iedereen kent angst. Maar de momenten dat je geen angst kent, dán ben je op je sterkst. Als je niet bang bent om iets te doen of om iets te delen, begint het te stromen.” In gesprek met Diggy Dex (40), Nederlanstalige rapper, zanger, songwriter, taalkunstenaar, verhalenverteller en vader van twee zonen, over het leven. La Vie Est Belle.

Hoe ontstond jouw liefde voor Nederlandstalige rap?

“Als tiener vond ik Amerikaanse hiphop heel vet en rauw, maar dat stond rete-ver van mijn bed. Toen in 1995 de Nederlandstalige rap opkwam, met Extince en Def P van de Osdorp Posse, sloot dat helemaal aan bij mijn rebellerende periode. Ik voelde me ook aangetrokken tot zang, de directe taal van Doe Maar, Stef Bos en Raymond van het Groenewoud.”

Wanneer begon je zelf te rappen?

“Na wat gitaarles en veel muziek luisteren, begon ik op mijn vijftiende samen met een jongen uit mijn klas te rappen. We schreven zelf teksten en gaven optredens op school. De eerste raps waren gewoon wat losse zinnetjes. Freestylen, wat onderwerpen opgooien en daarop zoveel mogelijk gekke rijmwoorden bedenken. Alle rappers hadden een alias, een andere naam. Een vriend zei: Jij bent Dexter, Diggy Dex. Dat vond ik wel wat. Dexter, ik ben steeds relaxter. Die tijd was het startschot voor mij. Ik voelde: dit is voor mij gemaakt.”

Hoe is jouw muziek te omschrijven?

“In alle nummers zit een bepaalde levensenergie. Ik ben een echte optimist, waardoor altijd – door alle melancholie heen – een sprank van hoop straalt. Het liedje La Vie Est Belle van mijn vorige album heeft die lading, dat optimisme. Wat er ook gebeurt, het gaat erom hoe je ermee omgaat. Dit nummer is daarom een van mijn favorieten. Het laat zien wie ik ben, hoe ik in het leven sta. Het refrein betekent: Al begrijp ik er niks van, ik zal blijven lachen tot het einde.”

Lees verder in ons online STERK magazine