Amber (17) zit sinds haar tiende in de jeugdzorg. Ze woonde afwisselend thuis, in de GGZ en op gesloten (crisis)groepen. “Ik hoorde jarenlang dat mijn dossier te heftig was en de problematiek te complex voor een behandelgroep.” Toch kon ze op haar vijftiende terecht bij Sterk Huis — een kantelpunt.
“Ik kwam met drie verhuisdozen, had een kort gesprek en viel toen binnen tijdens het avondeten. Dat was wel pittig: iedereen in één keer zien. Ik ben ook wel eens ergens middenin de nacht binnengekomen en dat was ook niet fijn. Ik denk dat het sowieso nooit fijn kan zijn. Na het eten gingen we een film wilde kijken. Dat was wel oké, want zo leer je de groep kennen, zonder dat je direct hoeft te praten.”
Op de groep kende Amber pieken en dalen. Van een ‘losgeslagen moment’ waarin een boze groepsgenoot met een pan spaghetti gooide tot een onverwacht luxe kamp in België. “Ik was verbaasd dat we überhaupt uitjes hadden. We gingen naar België in een groot huis en hadden allemaal in een eigen kamer met badkamer. ’s Nachts zaten we tot 2.00 uur te praten met de groepsleiding en er waren even niet zoveel regels.”
Intussen bouwde Amber aan een dagelijks ritme: op een vaste tijd het bed uit, dagbesteding, werk in een winkel in Breda, en in de weekenden naar Renée — inmiddels haar pleegmoeder.
Bij Sterk Huis leerde ze vooral structuur en zelfbegrenzing. “Omdat ik te veel deed en te veel van mezelf verwachtte, liep ik vast. Toen is er met mij samen bepaald dat ik soms even helemaal niets zou doen. Inmiddels heb ik geleerd dat ik pas op de plaats moet maken. Het gaat het goed met me. Ik ben begonnen aan een opleiding tot mediamaker aan het Grafisch Lyceum in Rotterdam.”
Drie tops van Amber
1. Ritme en structuur
“De begeleiding kreeg me uit bed. Dat ritme was precies wat ik nodig had om op te bouwen.”
2. Aandacht in kleine dingen
“Het zit in een grap tussendoor of één-op-één iets doen. Dat maakt verschil.”
3. Ruimte voor persoonlijkheid
“Ik kon mijn kamer zelf inrichten en meer eigen maken. Dat gaf mij lucht.”
Drie tips van Amber
1. Verwacht dat het heftig kan zijn
“Het helpt als je anderen accepteert zoals ze zijn, zonder overal iets van te vinden.”
2. Maak je kamer jouw veilige plek
“Zorg dat je niet meteen ziet dat het jeugdzorg is. Dat geeft rust.”
3. Doe kleine dingen voor jezelf
“Je kunt de groep niet veranderen, maar je kunt wel zorgen dat jij overeind blijft.”
