Een gewoon rijtjeshuis, in een gewone straat, maar met een bijzondere functie. We zijn in de Nistelrodestraat 8 te gast bij Sterk Thuis. Deze nieuwe woonvorm bestaat sinds september en er wonen nu drie jongeren van 12, 13 en 16 jaar oud. Opvoeder en collega Nicole van der Horst heet ons welkom en staat te popelen om meer te vertellen over Sterk Thuis.
“Sterk Thuis lijkt op een gezinshuis, maar dat is het niet. Er is wel altijd een opvoeder aanwezig, maar wij wisselen elkaar af. Ook alle weekenden en ’s avonds is er iemand en we gedragen ons zoveel mogelijk als een gezin. Omdat we pas net gestart zijn, zijn we nog bezig om het concept vorm te geven. Het is de bedoeling dat hier vier jongeren komen te wonen.”
Nieuw concept
Sterk Thuis is een nieuwe woonvorm van Sterk Huis voor jongeren die vastlopen op andere plekken, zoals een pleeggezin of een behandelgroep, maar die langdurige opvang en begeleiding nodig hebben. Dit nieuwe concept is er voor jongeren van 12 tot 25 jaar en het kan perspectief bieden voor jongens en meisjes van wie het gedrag te intensief is voor vaste opvoeders. Nicole: “Het is fijn een plek te bieden aan jongeren bij wie het niet lukt om met vaste opvoeders te wonen. Om ze zo een plek in de samenleving te bieden, zodat ze zich kunnen ontwikkelen en een netwerk opbouwen in en gewone buurt, maar wel met goede begeleiding.”
Nicole is als zij-instromer bij Sterk Huis gestart, volgt een BBL-opleiding naast deze baan en is enthousiast: “De huiselijkheid spreekt me aan. We zitten midden in een woonwijk, met een skatepark om de hoek. Jongeren kunnen voor zichzelf een netwerk opbouwen, wat op een woongroep veel lastiger is. Voordat we zijn gestart werkte ik kort op Laanzicht en heb ik meegekeken bij Edison, zodat ik wist wat ik kon verwachten. Collega’s daar waren erg nieuwsgierig naar Sterk Thuis: gaat dat werken?”
Diversiteit en huiselijkheid
Er is een vast team van vier opvoeders en er is elke week teamoverleg, waarin onder andere de wensen en de ontwikkeling van de jongeren wordt besproken. Er praat ook een gedragswetenschapper mee. Nicole: “Het lukt al heel goed om het hier huiselijk te maken. Zo spreken we niet van diensten of roosters en hebben het zelf kunnen inrichten. We mogen dit met z’n allen vormgeven en nemen onszelf daarbij mee. Zo doet een collega veel klusjes samen met de jongeren (banden plakken, plankjes ophangen en een kast pimpen). Ik zorg voor sfeer en gezelligheid door bijvoorbeeld ’s avonds kaarsjes aan te steken. Ook vind ik het leuk om met de jongens het weekmenu samen te stellen en met ze te koken. Die diversiteit werkt, iedereen heeft zijn eigen inbreng, net als bij een gezin.”
De opvoeders worden ondersteund door gezinshuisouder Irene Wilthagen. Zij is de contactpersoon voor het netwerk, zoals ouders, school en gemeente. Nicole: “Dat is erg prettig, omdat wij er niet altijd zijn. Het gezinshuis van Irene is om de hoek en is een echte steun. Ook de kinderen kunnen daar altijd terecht. De dagelijkse zaken regelen wij. We zijn pas acht weken bezig en de jongeren zoeken de grenzen op en proberen ons tegen elkaar uit te spelen. Hiervoor zijn duidelijke afspraken nodig en een transparante communicatie.”
Netwerk opbouwen
Er is in korte tijd al van alles gebeurd. Eén van de jongens heeft inmiddels een proeftraining gedaan bij de voetbalclub in buurt en leert nu ook anderen uit de buurt kennen. Een ander heeft momenteel geen dagbesteding of school, maar kan binnenkort terug naar De Mekkerbek, een leerwerkbedrijf waar hij eerder ook werkte. Hij is gestopt toen hij vanuit een gezinshuis terugging naar vader. Nu woont hij hier en helpen wij hem zijn plek weer te vinden. Nicole: “We stimuleren dat de kinderen contact houden met hun netwerk en zullen ze daarin altijd steunen. We laten ze zoveel mogelijk zelf regelen, maar kijken wel mee.”
Thuis
Nicole werkt 32 uur en is hier zelf ook thuis. “Ik vind het heerlijk. Ik doe dit met mijn hart. Als ik een keer langer moet blijven, dan kan dat ook. Laatst bleef ik gewoon alleen maar om een film af te kijken! Het voelt heel anders en niet echt als werk. Maar toch ga je naar huis om op te laden en dan ben je de volgende dag weer fris om met deze pittige doelgroep te kunnen werken. Jongeren zoeken soms zelf ook de afstand op en dan is het ook fijn als je even gaat. Ook al willen ze wel altijd weten wanneer je er weer bent!”
